هشتگ از توئیتر تا اینستاگرام

در اول باید بیان شه که هشتگ رو نباید با هشتک اشتباه کرد.

هَشتَگ یا هش تگ با نشون # (به انگلیسی: Hashtag)، یه نماد پیشوندی و یکی از تگای فراداده است که در خدمات شبکه های اجتماعی و میکروبلاگینگ استفاده می شه. اگه بخوایم هشتگ رو به زبون ساده تر تعریف کنیم، برچسبیه که واسه دسته بندی و به اشتراک گذاری پستا و نظرات دربارهٔ موضوعی خاص در سطح جهانی و بالاتر از حلقه و فهرست دوستان بکار میره.

هشتگ ابزاری واسه دسته بندی اینجور پیامایی جفت و جور می کنه، تا افراد بتونن اون هشتگ رو جستجو کنن و یه سری از پیامایی رو که شامل اون هستن به دست بیارن. عموماً کلیدی ترین کلمه مربوط به اون موضوع رو با علامت هشتگ همراه کنن. این همراه کردن با به کار گیری علامت # قبل از واژهٔ مورد نظر انجام می شه. در نامگذاری هشتگ می تونین از حروف، اعداد و علایم مجاز استفاده کنین اما علامتایی مانند $ یا % غیرمجاز هستن و به شما اجازه نامگزاری نمی دن. هشتگ اولین بار به وسیله توییتر ایجاد شد و پس از اون به وسیله خیلی از شبکه های اجتماعی از جمله گوگل پلاس، فیسبوک، فلیکر، اینستاگرام، فرندفید، یوتیوب و پینترست و تلگرام استفاده شد.

علامت # در میان انگلیسی زبونا، یه علامت جدید نیس. این علامت که Number Sign نامیده می شد و می شه، خصوصاً در میان آمریکاییا، به عنوان جانشین «عدد» به کار میره. مثلا نفر اول رو با ۱# نشون میدن و می خونن: Number One

این علامت راه خود رو به داخل صفحه کلید تلفنا هم باز کرد و در اونجا معمولاً Hash خونده می شد (خصوصاً واسه کسائی که خارج از آمریکا بودن و این علامت رو علامت اعداد نمی دونستن). حتی به کلیدی که این علامت روی اون ترسیم شده بود، Hash Key می گفتن.

حدود سی سال پیش بود که  دنیس ریچی خالق زبون برنامه نویسی C، عزمشو جزم کرد واسه جداکردن کلمات کلیدی و مهم برنامه نویسی از بقیه کلمات و عباراتی که در داخل کد برنامه می اومد، از علامت # استفاده کنه. این علامت رو در اون زمان Number Sign یا علامت عدد می گفتن. پس واسه برنامه نویسان مواردی مانند اینا به چشم آشنا شد: include#

شاید همون مدل فکر کردن بود که وقتی که در IRC به عنوان یکی از اولین نرم افزارهای چت کردن گروهی جهان، عنوان هر چت روم، با علامت # مشخص می شد و به این روش عنوان چت روم از تموم کلمات و جملات دیگری که در اون صفحه دیده می شد جدا می گشت (اون زمان هنوز صفحه نمایش منوکروم یا تک رنگ بود و ایجاد فرق جز با این علامتا معنا نداشت).

در سال ۲۰۰۷ یکی از کاربران توییتر، عزمشو جزم کرد با به کار گیری هشتگ، همون فضا رو مثل سازی کنه. یعنی، با به کار گیری هشتگ، به تعریف موضوع و طبقه بندی مطالب بپردازه.

در فرهنگ نوشتن در شبکه های اجتماعی، از هشتگ میشه قبل از جمله، در میونه جمله و یا پس از جمله، به صورت چسبیده به یه کلمه استفاده کرد. هشتگ رو نمیشه واسه بیشتر از یه کلمه استفاده کرد.به خاطر همین در زبون انگلیسی اگه بخوان واسه یه جمله هشتگ بسازن، همه کلمات رو به هم وصل می کنن. مانند: freeiraniansoldiers# که به وسیله ایرونیا در دوران گروگان گیری مرزبانان رواج پیدا کرده بود. در فارسی هم معمولاً از علامت Underline یا شیفت و منها، واسه به هم وصل کردن کلمات استفاده می شه.

به کار گیری هشتگ باعث می شه که مطالب تولید شده به وسیله کاربران، در جستجوها ساده تر یافته شه. به خاطر همین یکی از رفتارای افراطی که تازگیاً در شبکه های اجتماعی رواج یافته استفاده گسترده از هشتگه.

در توییتر به عنوان یه فرهنگ حرفه ای، تقریباً جا افتاده که واسه هر توییت، یه هشتگ به کار رود. هشتگ دوم وقتی معنا پیدا می کنه که بخوایم موقعیت جغرافیایی رو به توییت خود اضافه کنیم.

از بین شبکه های اجتماعی، ماجرای هشتگ در اینستاگرام کمی فرق داره. در اینستاگرام کاربران، بعضی وقتا هشتگا رو نه واسه تعریف موضوع و فهرست بندی، بلکه واسه بیان احساسات، شوخی کردن یا کارای مشابه به کارمی برند. بعید نیس که کسی، عکس یه نامه ناجور یا پر از غلط املایی رو در اینستاگرام بزاره و زیر اون از افتضاح# استفاده کنه! در این حالت منظور کاربر، این نیس که این نامه در گروه افتضاح طبقه بندی شه! بلکه تاکید بر حال و هوای کاربر هنگام مشاهده نامه س.

هشتگ وسیله خوبی واسه اعتراض به شرکتا و سازمانهای بزرگ هم بوده. سازمانهایی که مشتری به خودی خود، رسانه ای واسه اعتراض به اونا نداره. به این نوع از هشتگ، بشتگ Bashtag می گن. مک دونالد، وقتی در شبکه های اجتماعی خواست که مردم، با هشتگ McDStories# خاطرات خوب خود رو از مک دونالد تعریف کنن. این کمپین فقط دو ساعت بعد از اجرا کنسل شد. چون هشتگ به بشتگ تبدیل شده بود و مردم همه اعتراضات خود رو از این روش اعلام می کردن!

به نظر میاد که هشتگ واسه نسل جدید جوانان که اولین گفتگوهای اجتماعی مهم خود رو به جای دنیای حقیقی در شبکه های مجازی شروع کردن، معنایی بسیار عمیق تر و وسیع تر داره. علاوه بر لایک کردن که این روزا در میان جوانان در خیلی از نقاط جهان به وسیله دست هم به عنوان نشونه چشمی استفاده میشن، علامت هشتگ هم تازگیا در دیدارها و گفتگوهای جوانان، به صورت چشمی نشون داده می شه.

در تصویر بالا، «نیمراد کمر» رو می ببینن که علامت هشتگ رو با دستان خود نشون میده. در نقاط جور واجور جهان، نسل جدید فرزندان شبکه های اجتماعی، دقیقاً وقتی که می خواستن روی اینستاگرام و توییتر و فیس بوک، پس از نقل یه خبر بنویسن:  فاجعه# حالا در گفتگوی خود پس از شنیدن یه خبر خیلی بد، دستان خود رو به اینجور شکلی نشون میدن و فقط میگن: فاجعه!

انگار این حمله شدید هشتگا به زندگی آدما، واسه خیلیا خیلی مورد پسند نیس. حتی «وایرد» در مقاله ای، پس از بیان توضیحات جور واجور در این مورد، از خوانندگان می خواد که اعلام نظر کنن. همونطور که متن مقاله هم خیلی مثبت نیس، نظرات خوانندگان هم خیلی مثبت نیس.گاردین هم به شکل دیگری به این بحث پرداخته.

منبع: ویکیپدیا – متمم